John McCullough

Λάμπα Λάβας

Kάθε μέρα ξεγλιστράς και
χαράζεσαι ανεξίτηλα όλο και πιο πολύ. Βγαίνω απ’ το σπίτι
μα ξεχνώ
να διασχίσω τον δρόμο.
Κοιτάζοντας το κράσπεδο, καταβροχθίζω μια δεκαετία.

Ανοίγω την πορτούλα του ενυδρείου και εμφανίζομαι
στο υπνοδωμάτιό σου όπου κάτι μουρμουρίζεις
(δεν σταματάς ποτέ σου να μιλάς,
παρότι έχεις σταματήσει).
Καπνός και λάτεξ, πόπερς διαπεραστικά σαν κάλτσες βρώμικες.
Mε κούρεψε τόσο απαίσια το ψαλίδι σου
ώστε θα χρειαστεί να τα ξυρίσω και να μοιάσω με εσένα –
Γυαλιστερό Κεφάλι.
Ένα μουγγρί φορά το πρόσωπό σου,
κάνει μια τούμπα ανάποδη
και επιστρέφει για να με συναντήσει στο γυαλί.

Τριγυρίζω τις δεξαμενές μέχρι να βρω
τα νάιντις,
ώρες που κατεβαίνουνε με βράγχια.
Τα αποτελέσματα των εξετάσεών σου: μαστουρωμένο βλέμμα κυπρίνου.
Η λίστα με τους διάσημους που γλωσσοφίλησες:
φανταχτερές ρίγες ψαριού tetra neon. Τζίμι Σόμερβιλ,
Κένι Έβερετ, Φρέντι…

Εκσφενδονίζονται οι λέξεις. Συμβαίνει σε πολλούς
Μετράμε τα χαπάκια ένα προς ένα.
Όμως δεν ξέρω τι να κάνω
με εσένα ανάμεσα στα βολβοειδή λεπτά.
Ανοίγω τη λάμπα λάβας δίπλα από το παράθυρό σου
και σε παρατηρώ να κατεβάζεις ένα ποτήρι με νερό.
Ώρα να πάω σπίτι.

Το ενυδρείο, πόσο ωραίο, κλείνει.
Αναχωρώ, κολλάω στο κράσπεδο απέναντι.
Ο ουρανός στάζει αστέρια
και το φεγγάρι πέφτει
αρχίζοντας την καταβύθισή του ανάμεσα στις ώρες.

―Τζον ΜακΚάλα




Lava Lamp

Each day you grow more slippery
and indelible. I leave the house
but forget
to cross the road.
Fixed at the kerb, I suck on a decade.

I open the aquarium door and turn up
in your bedroom where you’re chattering
(you never stop talking,
although you have).
Smoke and latex, poppers sharp as old socks.
Your scissors have cut my hair so badly
I’ll have to shave it off and look like you –
Shiny Top.
A conger wears your face,
towers into a smooth backflip
and returns to meet me at the glass.

I walk round and round the tanks until I find
the nineties,
hours descending with gills.
Your test results: the stoned gaze of a carp.
The list of stars you’ve tongued:
neon tetra flaunting stripes. Jimmy Somerville,
Kenny Everett, Freddie…

The words dart away. This happens to lots
of skinheads.
We count out waxy pills.
But I don’t know what to do
with you between the bulbous minutes.
I switch on the lava lamp beside your window
and watch you drain a glass of water.
Time to go home.

The beautiful aquarium is closing.
I set off, get stuck at the opposite kerb.
The sky leaks stars
and the moon falls up
to begin its slow plunge through the hours.

―John McCullough