Danez Smith

Ακούστε το ποίημα

 

κάποιες φορές θα ήθελα να αισθανόμουνα τις παρενέργειες

ωστόσο δεν υπάρχουνε ενδείξεις μα ενδείξεις
κανένα ίχνος μα τα καλά μαντάτα

πως δεν υπάρχουν άσχημα ακόμα. κι όμως.
θα ήθελα να αισθανθώ ναυτία, τη δύσρευστη κραυγή

της το πρωί, εκείνο το σημάδι εγκυμοσύνης
ότι εντός σου, πρήζεται η ζωή. ξέρω

ότι δεν είμαι μάνα, κι όμως ξέρω πώς είναι
να φροντίζεις κάτι που θέλεις να σκοτώσεις

μα δεν μπορείς. μαθαίνεις να το αγαπάς. ναι.
αγαπώ τον γλυκούλη μου ιό. της ζωής μου είναι

σημάδι, ο τοξικός μου άγγελος, μια ουτοπία χαμένη
κάνει το αίμα μου αυτό που είναι.

καταλαβαίνω τώρα την πεντάμορφη, το πώς το τέρας
μπόρεσε να αγαπήσει. αν τους κυνόδοντες κοιτάξεις

παρατεταμένα, ακόμα και αυτοί που ‘γίναν ροζ
από το ίδιο σου το αίμα μοιάζουν μαλακοί.

ήξερα τι μπορούσε να συμβεί. δεν χρειαζόμουν
φίδι. μόνος μου έφτιαξα το φρούτο.

ήμουν η άμπελος, το φως και η βροχή.
η λάσπη ήμουνα εγώ. τα χέρια

μες στη λάσπη ήτανε τα χέρια μου.
κόπηκα από μαχαίρι που ‘φτιαξα

κι όμως ήξερα μόνο πώς να ζω
όταν ήξερα πως θα πεθάνω.

θέλω να ζήσω. μάλλον το εννοώ.
παίρνω το χάπι ακόμα και τις μέρες

που δεν παίζει να επιβιώσω.
έδωσα μια ευκαιρία στο σώμα μου. τόσο

τουλάχιστον με αγαπώ. ευχαριστώ εαυτέ μου.
ευχαριστώ, χαπάκι, άγευστο & αφρίζον

ευχαριστώ, άρρωστο αίμα, πρώτε μου άντρα
άδειο ποτάμι φωτεινό με σολομούς.

―Ντανέζ Σμίθ

απαγγελία: Αλέξανδρος Μιχαήλ
με αφορφή την εικαστική εγκατάσταση To Whom It May Concern

 

……………………………………………

 

sometimes i wish i felt the side effects

but there is no proof but proof
no mark but the good news

that there is no bad news yet. again.
i wish i knew the nausea, its thick yell

in the morning, the pregnant proof
that in you, life swells. i know

i’m not a mother, but i know what it is
to nurse a thing you want to kill

but can’t. you learn to love it. yes.
i love my sweet virus. it is my proof

of life, my toxic angel, wasted utopia
what makes my blood my blood.

i understand belle now, how she could
love the beast. if you stare at fangs

long enough, even fangs pink
with your own blood look soft.

knew what could happen. needed
no snake. grew the fruit myself

was the vine & the rain & the light.
the dirt was me. the hands drilling

into the dirt were my hands.
i made the blade that cut me down.

but i only knew how to live
when i knew how i’ll die.

i want to live. think i mean it.
take the pill even on the days

i think i won’t survive myself.
gave my body a shot. love myself

at least that much. thank you, me.
thank you, pill, seafoam & bland.

thank you, sick blood, my first husband
dead river bright with salmon.

―Danez Smith