Warsan Shire (nonqueer)

Πουλιά

Η Sofia έβαλε πάνω της αίμα περιστεριού την πρώτη νύχτα του γάμου
Την επομένη, απ’ το τηλέφωνο, μου είπε
πόσο χαμογελούσε ο άντρας της σαν είδε τα σεντόνια,

ότι τα έβαλε κάτω από τη μύτη του,
τα μάτια κλείνοντας και σέρνοντας τη γλώσσα του πάνω από το λεκέ.
Μιμήθηκε τη μπάσα του φωνή, έτσι όπως ψιθύριζε

το όνομά της – Safiya,
απείραχτη, αγνή, ανέγγιχτη.
Και τα χαχανιτά μας πνίγαν τα παράσιτα του τηλεφώνου.

Αφού την παίνεψε, εκείνη χαμογέλασε, χαϊδεύοντας του το κεφάλι,
φαντάστηκε τη μάνα του στο πατρικό του
να παρελαύνει στην πόλη με αυτά τα σεντόνια-σειρήνες,

να χαιρετάει τα μπαλκόνια, στήθος περήφανα πρησμένο,
τα χέρια της φτερά από σάρκα δεμένα στο σώμα της,
έχοντας άγνοια πτήσης.

―Γουαρσάν Σάιρ

μετάφραση: Sam Albatros

 

……………………………………………

 

Birds

Sofia used pigeon blood on her wedding night.
Next day, over the phone, she told me
how her husband smiled when he saw the sheets,

that he gathered them under his nose,
closed his eyes and dragged his tongue over the stain.
She mimicked his baritone, how he whispered

her name – Sofia,
pure, chaste, untouched.
We giggled over the static.

After he had praised her, she smiled, rubbed his head,
imagined his mother back home, parading
these siren sheets through the town,

waving at balconies, torso swollen with pride,
her arms fleshy wings bound to her body,
ignorant of flight.

―Warsan Shire